| Historie Vuurtoren Schiermonnikoog |
 |
|
 |
|
|
Het begin |
| Al vanaf de Middeleeuwen stonden er kapen op Schiermonnikoog ter geleiding van de schepen. Vanwege de herhaaldelijke wijzigingen van de zandbanken en vaargeulen rond het eiland moesten deze kapen met regelmaat worden verplaatst of vervangen. |
|
|
|
De bouw van de huidige torens |
| De kust hier
was echter niet verlicht en omdat het scheepvaartverkeer in belang
toenam in dit gebeid werd in 1853 besloten dat er twee torens gebouwd
moesten worden. Ontwerper werd H.G. Jansen, in samenwerking met A.
van Rhyn. De torens zouden een lichtenlijn vormen en werden gefundeerd
op hardstenen platen. De vuurtorens kregen een vast licht met een
optiek van de 3e grootte en gevoed door petroleum. De lichthuizen
werden gefabriceerd door L.I. Enthoven & Co uit Den Haag, die
later ook de segmenten voor de vuurtoren van Breskens zouden gieten. |
|
|
|
De binnentoren wordt watertoren |
| Toen de buitentoren
in 1911 een draailicht kreeg was één vuurtoren voldoende
voor de herkenning van de kust en werd het binnenlicht gedoofd. Deze
kreeg toen de functie van watertoren. |
|
|
|
Veranderingen in de 20e eeuw |
Bij de elektrificatie
in 1924 werd het gloeilicht vervangen door een Brandarislamp. De toren
heeft een ijzeren raamwerk gehad met geleidelichten voor de scheepvaart,
maar deze is in 1951 tijdens de bouw van het uitkijklokaal verdwenen.
In 1979 werd het lichthuis van de toren vernieuwd en er kwam een radarantenne
op. In de zomer van 1998 is de toren geheel rood geschilderd. |
|
|
|
Zeeverkeerspost |
| De toren is
24 uur per dag bemand en geeft informatiebulletins om 00:30, 02:30
en iedere daar op volgende twee uren (MET). In deze uitzendingen verstrekt
de toren weerberichten voor de Nederlandse kustwateren en van de Noordzee
de Duitsche Bocht. Ook vermeldt de toren alle bijzonderheden die van
belang zijn voor de scheepvaart en een veilige navigatie. De toren
is niet meer geopend voor publiek. |
|
 |
| |